Blik op het Verleden | Het Archief blogt
Over bier en vrouwen: de tappers-eed van Gerritje Damman
02 november 2020
“Ik beloof en ik zweer dat ik geen dunne bieren, schijn-, kuit-, schraal- of andere bieren waarop geen impost geheven wordt, in mijn huis, schuur of pakhuis zal inslaan – en het zal nog minder gebeuren dat ik die bieren verkoop of gedogen dat dit gebeurt”, zwoer Gerritje Damman op 30 mei 1805 ten overstaan van de stad Alkmaar. Ofwel, Gerritje zou alleen bieren opslaan en verkopen waarop de stad Alkmaar belasting kon heffen. Verder beloofde ze niet te frauderen of laten frauderen met die belasting. Vanaf het moment dat Gerritje de eed aflegde, was ze officieel tapster in Alkmaar. En ze was lang niet de enige vrouw die actief was in de drankhandel.
Duitse ‘bunkers’ kregen tweede leven als jeugdparadijs
29 oktober 2020
De communicatiebunker en woonschuilplaatsen aan de Schermerweg
Na de oorlog waren er in Alkmaar nog diverse Duitse verdedigingswerken aanwezig, zoals bunkers en wegversperringen. Hoewel de meeste mensen zo snel mogelijk deze fysieke herinneringen aan de bezettingstijd uit het straatbeeld wilden hebben, droeg de minister van oorlog in juli 1945 de gemeentelijke overheden op ‘geen permanente (d.w.z. in steen, beton of gewapend beton uitgevoerde) versterkingen of versperringen op te ruimen, tenzij deze ernstige verkeersobstakels vormen.’
Arnout Colnot en de Schermermolens
28 oktober 2020
De kunstschilder Arnout Colnot is een bekende naam in de kunststroming van de Bergense School. In 1931 maakte hij twee grote schilderijen van de Schermermolens. Achter die twee doeken gaat een bijzondere historie schuil van een ten dode opgeschreven molenlandschap en een weemoedig polderbestuur. Voor het begin van dat verhaal moeten we terug naar de droogmaking van het grote Schermeer in de jaren 1633-1635. Hierbij werd optimaal geprofiteerd van de ervaring opgedaan in eerdere droogmakerijen als de Beemster (droog in 1612) en de Heerhugowaard (droog in 1630). In de Schermer bereikte de molenbemaling een ongekende perfectie en functioneerde zelfs zo goed dat het polderbestuur in 1879 afzag van de bouw van dure stoomgemalen.